Die eerste keer

Ontvangstruimte Stichting, JA!

---

Mijn eerste klant vroeg mij zomaar uit het niets of ik kon helpen bij een interieur project.

Ze had mij gespot tijdens het verbouwen van a tot z van mijn eigen huizen. En omdat ik in zeer korte tijd meerdere keren van huis wisselde, zag ze dit proces in herhaling voltrekken. Ze zag mijn kijk op de ruimte en de indeling: hoe ik keer op keer alles omgooide, omdat het zo logischer werd voor de functie die de ruimte kreeg.

Ze zag hoe ik materialen koos die los stonden van trends. Materialen die iets anders neerzetten, die het oog strelen en zelfs verrasten. Ze zag hoe ik durfde te spelen met kleurcombinaties en wat dat toevoegt aan een ruimte. Hoe ik mijn eigen deuren ontwierp van glas en olijfhout. En mensen erbij zocht die dit konden vervaardigen. Hoe er balans en evenwicht in een ruimte kwam, zonder statisch te worden en er een gezellige sfeer in te creëren.

Ineens woonden we naast elkaar en nogmaals pakte ik een huis aan. We wonen allemaal in vergelijkbare woningen, maar ik draaide alles om. Waar een deur zat, kwam een muur. Waar de keuken zat, werd de woonkamer. Omdat dit beter past bij onze dagelijkse routines. Omdat dit veel meer aansloot op onze leefstijl en bij een gezin met vier mensen.

Toen vroeg zij mij: of ik mijn creativiteit wilde inzetten voor haar nieuwe stichting. Een stichting binnen de jeugdzorg. Lichte twijfel borrelde heel even op, maar daarop volgde vooral heel veel enthousiasme om eraan te beginnen. Dus zei ik volmondig: JA! Tegen Stichting, JA! En zo werd dit mijn eerste officiële klant.

De uitdaging: een verouderd kantoorpand omtoveren tot een plek met zowel praktijkruimtes voor gezinnen als flexwerkplekken voor werknemers en zorgverleners.

Je kent het wel: systeemplafonds, tapijt in lastige kleuren, pantry's die half uit elkaar vallen. Die typische wit/beige combinatie die nooit een gezellige ontmoetingsplek wordt en na jaren er vergeeld uit is gaan zien. Met daarbovenop? De uitdaging van een beperkt budget!

Wat ik tot dan toe nog niet wist, werd mij ineens heel duidelijk in dit project:

Ik ben hier uitermate geschikt voor! Ik heb gedurende mijn leven oog gehad voor interieurs waar slimmigheidjes in zitten. Ik heb mijn tijd wonende op kamers

in Amsterdam altijd weer gezocht naar oplossingen zonder daar grote uitgaven voor te moeten doen. Omdat dit simpelweg als student niet kon. Dit heeft mijn oog ontwikkeld. Ik heb zoveel materialen opgeslagen in mijn hoofd, puur om te bedenken hoe of wat je er ook mee zou kunnen doen. In combinatie met de technieken die ik leerde in mijn tijd op het Hout- en Meubilering College. Ik bleek een zak vol ervaring te hebben waar ik mij niet bewust van was tot nu toe.

Ik heb veel materiaalkennis, nog meer ervaring met het puzzelen van lay-outs en goed gevoel voor kleurcombinaties. Alles wat ik in mijn voorgaande werk en opleidingen heb gedaan, o.a. als grafisch ontwerper viel ook hier weer samen. Ik zie altijd handige oplossingen en vertaal dit naar simpele uitvoeringen die tóch mooi vormgegeven zijn. Zodat je met een krap budget toch iets fantastisch kan neerzetten.

Voor de Stichting ontwierp ik een goede indeling voor werknemers en zorgverleners. Ik hielp bij het uitzoeken en inkopen van meubilair en vond passende tweedehands items die perfect binnen het budget én de identiteit van het vernieuwde pand pasten.

Ook koos ik uitgesproken kleuren die door de lichtinval heel goed tot zijn recht kwamen.

Het was een feest om te doen!

Het grootste compliment kwam toen collega’s van andere locaties ineens vaker naar dit pand kwamen, simpelweg omdat de werksfeer er zo fijn was. Dan zeg ik: Missie geslaagd!

Dit project leverde mij keer op keer nieuwe klanten op met vergelijkbare vragen. Ik ben er achter gekomen dat ik het zó leuk vind om panden een nieuw karakter te geven, ook met de uitdaging van minimale middelen. Juist dan moet ik mijn creativiteit tot het uiterste benutten. Heb je ook een gedateerd pand? Vraag een kennismaking aan!

home